سلام بعضی ها اسلام رو متهم میکنند به اینکه ،دین را به زور شمشیر به کرسی نشونده است ، صرف نظر از دلائل فراوان بر رد
این مدعی ، اولا : اسلام مثل انها نیست تا در مذاکره کم میارند، دست به تهدید و تهمت و ...میزنید ثانیا : اگه سواد دارند که دارند
یه مقدار تاریخ بخونید در سالیان دور که مصادف بود با 24 ذی الحجة وقتی پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله دلائل خود را بر
حقانیت اسلام بر مسیحیان ارائه کرد ولی قبول نکردن و گفتن ما بر حقیم و هنوز پیامبر اخر الزمان نیامده است وقتی پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله دید انها قبول نمیکنند، دست به شمشیر نبرد، فحش و ناسزا نگفت و ...فقط فرمود : پس خداوند متعال بین ما قضاوت میکند که کدام یک راست میگوییم ،لذا دعوت به مباهله نمودند ،که در ادامه می اید. ولی قبل از مطالعه اجازه بدید یه ربط کوچیک هم به شرایط جامعه خودمون هم بدیم که بعضی از گروهها یا مردم یا احزاب تا در مناظره یا یه جریان کم میاورند به جای اینکه از رفتار نبی اکرم صلی الله علیه و اله درس بگیرند و راه منطقی را در پیش بگیرند، متاسفانه میبینیم دست به توهین و فحش و ناسزا میزنند، به نظر شما این عمل در اسلام چه حکمی دارد؟
هیچ یک از افراد بشر، زندگی جداگانه از دیگران ندارند. انسان مدنی بالطبع است و همه از عقاید و رفتار یکدیگر، تأثیر میپذیرند. انحراف یک فرد، نه تنها خود او را ساقط میکند، بلکه بر محیط اجتماعی نیز اثر گذاشته و جامعه را به سوی تباهی میبرد، لذا عقل فرمان میدهد که همه افراد، با نظارت فراگیر خویش، جامعه را حتیالامکان حفظ کنند. شرع نیز همین وظیفه را واجب کرده است.
همان گونه که در بیماریهای جسمی واگیردار، باید با جلوگیری از سرایت بیماری، سلامت جامعه را حفظ کرده در مورد امراض روحی و اخلاقی نیز این مسؤولیت وجود دارد و هر گونه سهلانگاری در برخورد با آن، به سقوط جامعه وفراگیر شدن فساد در آن میانجامد. بنابراین حفظ سلامت جامعه، وظیفه تک تک افراد آن جامعه میباشد. و حتی می توان گفت ، وظیفه حقوق که تنظیم روابط بین افراد را برعهده دارد، نیز در راستای امر به معروف و نهی از منکر می باشد. ولی امر به معروف و نهی از منکر چون وظیفه اخلاقی هست ، باید به مراتب باشد یعنی از مرتبه ضعیف به قوی برسد:
مراتب امر به معروف و نهی از منکر.....
امر به معروف و نهی از منکر از نگاه اسلام چیه؟
آیا امر به معروف و نهی از منکر واجب هست یا مستحب؟
ما انسانها موجوداتی عاقل و دارای درک هستیم و دوست داریم بهترین و کاملترین باشیم و چون نعمت فراموشی هم در وجود ما قرار شده است، ضرورت امر به معروف و نهی از منکر برای رسیدن به نقطه مطلوب، آشکار می شود.
و به خاطر این اهمیت ، خداوند اول کسی هست که امر به معروف و نهی از منکر میکند:
"ان الله یامر بالعدل و الاحسان و ینهی عن الفحشاء و المنکر و البغی ...." (سوره نحل آیه 90)کلیات احکام این دو واجب.....
یکی از ثمرات بسیار خوب عید نوروز، مهیا شدن بستر بسیار مناسبی جهت دید و بازدید و صله ارحام می باشد که اسلام به آن بسیار توصیه کرده و برای ترک صله ارحام نیز مذمت فراوان نموده است، اما ممکن است خدای ناکرده در بین بستگان و خویشاوندان، کسی باشد که نسبت به انجام واجبات و یا ترک محرمات، بی موالات باشد و به آنها کم اهمیت باشد.حال سئوال این است:
برخی از بستگان و خویشان به طور کلی به نماز و روزه و سایر واجبات توجهی ندارند و اموالشان نیز حرام یا مشکوک است و هیچ گونه نصیحت و موعظه ای در آنها اثر نمی کند؛ آیا معاشرت با آنان جایز است؟
همه مراجع: معاشرت با آنان اشکال ندارد؛ به ویژه اگر باعث هدایت آنان بشود و تا هنگامی که یقین ندارید غذای مورد استفاده ، از مال حرام است، تصرف در آن جایز است[1].
[1] امام، استفتائات،ج1، امر به معروف، س3؛ فاضل، جامع المسائل،ج1، س931؛ خامنه ای، اجوبة الاستفتائات، س1057و1156؛ مکارم، استفتائات، ج1، س1156؛ تبریزی، استفتائات، س2191؛ دفتر، وحید، بهجت، سیستانی، صافی و نوری
یکى از زنهایى که به مرد محرم است ربیبه یعنى دختر زن انسان است که از شوهر دیگر باشد، چه از شوهر قبل باشد چه از شوهر بعد، یعنى اگر زن انسان طلاق بگیرد و شوهر جدید اختیار کند و از او دختردار شود، آن دختر هم ربیبه شوهر قبل حساب مىشود و به او محرم است و همچنین اگر پسر زن انسان دختردار شود آن دختر هم ربیبه انسان حساب مىشود و محرم است.
البته محرمیت ربیبه مشروط بر این است که انسان با مادر او عروسی (دخول) کرده باشد و قبل از آن، ربیبه محرم نیست.
پی نوشت ها:
جامع المسائل آیت الله بهجت ص 560 ، منهاج الصالحین آیت الله سیستانی م 110 ، کتاب نکاح آیت الله زنجانی ص 146
مردى داراى دو زن است و از هر زنى چنددختر دارد همه دخترها را شوهر داده، آیا شوهران این دختران به زن دیگر آن مرد محرمند؟ و آیا فرزندان و نوه ها چه از این دختران و چه از آن دختران، نسبت به زنهاى دیگر آن مرد محرمند؟
بچه ها و نوه ها به مرد و زن محرمند ولى داماد یک زن به زن دیگر محرم نیست.
همچنین زن پدر خود انسان، و زن پدر پدر انسان، و زن پدر مادر انسان به انسان محرمند و ازدواج با آنها تا آخر عمر حرام است. اما زن پدر همسر شخص به او محرم نیست و حکم مادر زن را ندارد.
پی نوشت:
مجمع المسائل آیت الله گلپایگانی س 56 ، سایت دفتر آیت الله مکارم
مادرم چند سالی هست که به رحمت خدا رفته و پدرم تجدید فراش کرده ، آیا زن پدرم به من محرم هست؟ آیا خاله ها و مادر بزرگ جدیدم به محرم هستند یا خیر؟
تنها شخصی که به شما محرم می شود زن پدر شماست و خواهر و مادرش به شما محرم نمی شوند.
به همین جهت اگر زن پدر شما از شوهر قبلیش دختری داشته باشد ، شما می توانید با او ازدواج کنید.
پی نوشت:
رساله آیت الله زنجانی م 2405 ، جامع الاحکام آیت الله صافی س 1372 و س 1380